آماده کردن فرزندتان برای ویزیت دکتر

آماده کردن فرزندتان برای ویزیت دکتر


بسیاری از کودکان وقتی می فهمند قرار به مطب دکتر بروند کمی نگران می شوند.

برخی ازین احساسات سطحی هستند و کودک می تواند از آنها سخن بگوید اما بقیه بصورت محرمانه باقی می مانند. در اینجا توضیح می دهیم چگونه به فرزند کمک کنیم تا از نگرانی هایش صحبت کرده و بر آنها فائق آید.

چه نگرانی های کودکان از معاینات پزشکی دارند؟

  • جدایی. کودکان غالبا می ترسند که والدین در اتاق معاینه آنها را تنها گذاشته و در اتاقی دیگر منتظر بمانند. این احساس در 
  • کودکان زیر 7 سال شایع تر است، اما در سنین دیگر نیز وجود دارد.
  • درد. کودک ممکن است از اینکه بخشی از معاینه یا روند درمان دردناک باشد مضطرب باشد.
  • دکتر. بعضی کودکان ممکن است دغدغه ی رفتار دکتر را داشته باشند. یک کودک ممکن است ویژگی هایی مثل سرعت، 
  • کارایی یا نگرش متفاوت دکتر را سوءبرداشت کرده و بعنوان استرس، عدم علاقه یا طرد شدن ببیند.
  • ناشناخته بودن. کودکان گاهی گمان می کنند یک مشکل پزشکی به مراتب بدتر از آن چیزی است که والدینش به او می 
  • گویند. بنابراین هنگام مشکلات ساده ممکن است فکر کنند باید جراحی شوند یا اینکه ممکن است بمیرند.

همچنین گاهی برای کودکان احساس گناه بوجود می آید. می توانند بر این باور باشند که این مریضی یا شرایط، تنبیهی است برای آنچه باید انجام می دادند یا آنچه رعایت نکردند. چنین کودکانی معاینات و فرایند درمان را نیز بخشی از تنبیه می بینند.

چگونه می توانم به فرزندم کمک کنم؟

قبل از رفتن به مطب کودک را از آن مطلع کنید. زمانی که از هدف ویزیت صحبت می کنید، از دکتر بطور مثبتی صحبت کنید.

اگر به چکاپ می روید، توضیح دهید که دکتر قرار است رشد و پیشرفت تو را بررسی کند و از تو سوالاتی می پرسد تا مطمئن شود بدن سالمی داری. همچنین تو هم می توانی هر سوالی راجع به بدنت داری از دکتر بپرسی. یادآور شوید که هر کودک سالمی گاهی به چنین ملاقات هایی با دکتر می رود.

اگر هم برای درمان بیماری به دکتر می روید، با لحنی ملایم توضیح دهید که نیاز است دکتر تو را بررسی کند تا بتواند مساله را حل کرده و کمک کند تو بهتر شوی.

درباره ی احساسات منفی صحبت کنید

اگر برای یک بیماری یا شرایط ویژه به دکتر می روید، راجع به بیماری با لحنی خنثی صحبت کنید و کودک را مطمئن کنید که دلیل این مریضی آنچه انجام دادی یا فراموش کردی انجام دهی نیست. بیماری هایی اینچنینی برای خیلی از کودکان اتفاق می افتد. بنظرت خوش شانس نیستیم که دکترهایی داریم که می توانند بفهمند مشکل از کجاست و به ما بگویند چکار کنیم تا خوب شویم؟

اگر کسی از دوستان، خانواده یا آشنایان چنین مشکلی داشته است، برای کودک بازگو کنید چرا که دانستن اینکه دیگران هم در چنین شرایطی بوده اند ترس را کاهش می دهد.

اگر فرزندتان بدلیل عدم رعایت نکات ایمنی آسیب دیده است، به علت صدمه دیدن اشاره کنید بدون اینکه وی را سرزنش کنید. می توانید بگویید: «احتمالا نمی دانستی که انجام این کار چه خطراتی دارد، اما مطمئنم که الان متوجه شدی، و می دانم که دیگر چنین کاری را تکرار نمی کنی». 

به وی تفهیم کنید که رفتن به دکتر یک تنبیه نیست. بیان کنید که سایر کودکان و حتی بزرگسالان به دکتر می روند و کار دکترها اینست که مشکلات را حل کنند و مردم را سالم نگه دارند.

همچنین مهم است که به فرزندانمان یادآور شویم که آنچه راجع به خصوصی بودن بدنشان به آنها آموزش داده ایم همچنان صحیح است اما دکترها، پرستاران، و والدین باید گهگاهی اعضای بدن کودک را بررسی کنند. تاکید کنید که این افراد تنها موارد استثنا هستند و شما نیز در اتاق معاینه حضور خواهید داشت.

چگونه یک دکتر انتخاب کنیم

بسیار مهم است که با دقت یک دکتر باهوش و قابل را انتخاب نماییم. دکتری که از احتیاجات و ترس های کودکان آگاه بوده و با آنها به روشی دوستانه ارتباط برقرار کند نه آمرانه.

اگر دکتر حالتی سرزنش گر، سرسخت، بی تفاوت و بی احساس داشت، از تعویض دکترتان ابایی نداشته باشید. از سایر پدرمادرها یا دکترها و کسانی که معتمد شما هستند، نظرخواهی کنید.

سعی ما در مطب دکتر نوبهار نیز همواره بر این بوده است که فضایی بسیار گرم و مهربانانه برای کودکان عزیز شما بوجود آوریم. ما معتقدیم کودک نیاز به حمایت عاطفی دارد و این بخشی از درمان است.

 

منبع: https://kidshealth.org/en/parents/dr-visits.html?WT.ac=ctg


نظرات سایرین درباره ی این مقاله


نام
ایمیل (اختیاری)

ممکن است به این مقالات هم علاقمند باشید


;